Saturday, April 5, 2025

കടൽ

ദൂരേന്നു നോക്കുമ്പോ കടലുമാകാശവും തമ്മിലതിരില്ലെന്ന പോലെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കും കടൽ മുറിച്ചു കടക്കാൻ നീ മുതിരുവോളം ആ മതിഭ്രമം നിന്നെ മത്തു പിടിപ്പിക്കും. കപ്പൽ ഛേദങ്ങളുടേയും രാക്ഷസച്ചുഴികളുടെയും രഹസ്യങ്ങളെന്നിൽ നീയെന്ന പോൽ തെളിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു വരും ആകാശമവളുടെ നിറമെല്ലാം നിന്റെ കണ്ണിൽ പൂത്തു വിടരും തുഴയെറിഞ്ഞു തുഴയെറിഞ്ഞു ഞാൻ ഞാൻ ഞാൻ എന്ന് നിന്നിൽ ഞാൻ വീണു പോകും അത്ര വേഗം മരിക്കാതിരിക്കാൻ നീയെന്നെ തിരകളുടെ മേൽ ഉറങ്ങാൻ വിടും വയറു നിറയെ ഉപ്പു മീൻ തരും തണുക്കാതിരിക്കാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ പൊള്ളുന്ന വെയിലും

Sunday, July 18, 2021

യാത്രയുടെ വേര് തേടി പോകുമ്പോൾ

ലൈഫ് ഓഫ് റാം പാട്ടിന്റെ വരികൾക്കും കാഴ്ചകൾക്കും മുൻപേ 

യൂട്യൂബിൽ കണ്ടു തീർത്ത അനേകം യാത്രാ വ്‌ളോഗുകൾക്കും മുൻപേ 

വീട്ടിലേക്ക് ഓടി എത്താൻ പാകത്തിന് ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള കാടും മേടും കേറി നടക്കും മുൻപേ 

കുടജാദ്രിയിൽ കുട ചൂടുമ പാട്ടിന്റെ വരികളിലെ മന്ത്രികതയ്ക്കും കാഴ്ചയ്ക്കും മുൻപേ 

എസ് കെ പൊറ്റക്കാടിന്റെ സഞ്ചാരാക്ഷരങ്ങൾക്ക് മുൻപേ 

സഞ്ചാരം സി ഡി കളുടെ വലിയ നിധികളിൽ കണ്ണ് തെളിഞ്ഞ സ്കൂൾ കാലത്തിനും മുൻപേ 

ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയുണ്ട് 

മാസത്തിൽ ഒരിക്കലോ മറ്റോ ഒത്തു കിട്ടുന്ന ബന്ധു വീട്ടിലേക്കുള്ള  യാത്രയിൽ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും സന്തോഷവതിയാകുന്ന ഒരുത്തി.

ഉച്ച കഴിഞ്ഞിട്ട് തുടങ്ങി രാത്രിയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആ ബസ് യാത്രയിൽ അവൾ ഉറങ്ങുകയേ ഇല്ലായിരുന്നു.

ബസിൽ ഇടതു വശത്തെ സ്ഥിരം സൈഡ് സീറ്റിലിരുന്നു  പോയിരുന്ന ഓരോ യാത്രയിലും അവളെ പിന്തുടർന്നിരുന്ന  നിലാവിന് പല വലുപ്പമായിരുന്നു.



Friday, November 3, 2017

ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ


ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
ഊഴത്തിനു കാത്തു നിന്നോളാം എന്ന കരാറിൽ
ഒപ്പു വയ്ക്കുക എന്നാണു..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അവന്റെ വേളിയുടെ പുലയാട്ടു നിശബ്ദം സഹിക്കുക
എന്ന് കൂടിയാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അളന്നു മുറിച്ചു തരുന്ന നിമിഷങ്ങളെ
ഏറ്റവും വലിയ കരുതലെന്നു കാത്തു വയ്‌ക്കേണ്ടതാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അത്രമേൽ അടുത്തിരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ വിളികളിൽ
മറുപടികളിൽ സംശയത്തിന്റെ പല ജോഡി കണ്ണുകളെ തിരസ്ക്കരിക്കുക എന്ന് കൂടിയാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അവളെന്ന കരുതലിൽ വഴക്കിടുമ്പോഴൊക്കെയും
പിൻവിളിക്കായി വാതിലിൽ കാവൽ നിൽക്കലാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
കുങ്കുമം ചോദിക്കുമ്പോൾ 'നീ മറ്റൊരുവന്റെ ഭാര്യ'
എന്ന അപമാനം ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അടയാളങ്ങളൊന്നും ശേഷിപ്പിക്കാതെ
ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ പഠിക്കലാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അവളുടെ നഖപ്പാടുകളിൽ വിരൽ തൊട്ടു
ഹൃദയത്തിൽ ചോര പൊടിയുക എന്നാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
ഒളിയിടങ്ങളിൽ സ്വപ്ന ഭവനങ്ങൾ വരച്ചു ചേർക്കുക
എന്ന് കൂടിയാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അവരുടെ മണങ്ങളിൽ നിന്നും അവന്റേതു മാത്രം
വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അത്രമേൽ അപമാനിതയായിട്ടും ആ സ്നേഹം
ആവശ്യമാണെന്ന് അശക്തയാകലാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
പ്രിയമുള്ളയിടങ്ങളിൽ നിന്നും ഭ്രഷ്ടരാകുക
എന്നുമാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
അവരിടം സ്വസ്ഥമാകാൻ ഉപേക്ഷിക്കപെടുന്നതും
കൂടിയാണ്..
ഒരു വിവാഹിതനെ പ്രണയിക്കുക എന്നാൽ
കണ്ണ് നിറയാതെ കാലിടറാതെ തിരികെ നടക്കുകയാണ്...
ഫെമിനഫറൂഖ്
02-11-2017

Saturday, July 15, 2017

ചിതറാൽ


 


ദൈവം ഉറങ്ങിപ്പോയ ഏഴാമത്തെ പകൽ,
ഹേമന്തം, വർഷത്തെയും വസന്തത്തെയും കൂട്ടി യാത്ര പോയി ...

കല്ലുകളിൽ ഉറങ്ങുന്ന ദൈവത്തെ കൊത്തിയുണ്ടാക്കി,

വിശന്നപ്പോൾ കുളക്കരയിൽ ഇരുന്നു പുകക്കണ്ണടയിലൂടെ പരസ്പരം നോക്കി...

ഹേമന്തം വസന്തത്തെയും, വസന്തം വർഷത്തെയും ചുംബിച്ചു...

ദൈവമുണർന്നു പോയെങ്കിലോയെന്നു ഹേമന്തം ധൃതിയിൽ തിരികെ നടന്നു..

സുഗന്ധങ്ങളും വർണങ്ങളും കൊണ്ട് ചിറകുകൾ തുന്നുകയായിരുന്നു ദൈവമപ്പോൾ...

കുളിരു കൊണ്ടൊരു കുപ്പായമപ്പോൾ നിലാവിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

ദൈവമിനിയും ഉറങ്ങുന്ന പകലും കാത്തു വഴിയിൽ നിൽക്കയാണ്‌ പാവം ഹേമന്തം..

Saturday, January 31, 2015

സ്വാർത്ഥം


ദയ എന്ന് പേരുളള എന്റെ മകൾ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു...

സ്വപ്നങ്ങളിലെ അവളുടെ സ്വർണ മീനുകളെ,
അവളുടെ ഇമയനക്കങ്ങളിലൂടെ, ചെറു പുഞ്ചിരിയിലൂടെ
ഞാൻ സങ്കല്പിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു...

അവളുടെ ഓരോ നിശ്വാസത്തിലും വെളുത്ത മിനുത്ത തൂവലുകൾ,
രണ്ടു കരടി പാവകളുടെ ചിത്രമുളള ഉടുപ്പിൽ വിറകൊണ്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു...

സുബിദിന്റെ വർണ പമ്പരങ്ങളിലേക്ക് അവളുടെ കുഞ്ഞു ചിറകുകൾ തിടുക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു...

ഇളം നീല നിറത്തിൽ അരികുകളുളള വെളുത്ത കിടക്കയിൽ ദയ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു...

ദയ വന്ന പിന്നെ കെടുത്തിയിട്ടേയില്ലാത്ത മേശ വിളക്കിനരികിൽ
രാപ്പാറ്റകൾ തങ്ങളുടെ അവസാന നൃത്തം പരിശീലിക്കയായിരുന്നു...

കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അരണ്ട നിലാവ്, എന്റെ ചുമരുകളെ നിഴലുകളുടെ ഇരുണ്ട നാവുകൾക്കു എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു..

നിലാവിൽ മേൽക്കൂര കൂടിയെനിക്ക് നഷ്ടമാകുമോയെന്നു ഭയന്ന ആ നിമിഷം തന്നെയാണ് ,
ദയയുടെ കിടക്കയിലേക്ക് വരിയും നിരയും തെറ്റിയോരുറുമ്പ് കയറിയത്...

എന്റെ കുഞ്ഞ് എന്റെ കുഞ്ഞ് എന്ന
സ്വാർത്ഥത രണ്ടു വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ ഉറുമ്പിനെ കൊന്നൂ..

ദയയില്ലാത്ത അമ്മേയെന്നു ഒരു വരിയുറുമ്പെന്നോടു വിലപിക്കുന്നു..

ദയ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നൂവെന്നു ഞാൻ നിസ്സഹായയാകുന്നു..

വീട് തേടി നടന്ന കുഞ്ഞിനെ കൊന്നു കളഞ്ഞില്ലേയെന്നു ശപിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണുനീരു കൊണ്ടു ഉറുമ്പിൻ കൂട്ടത്തെ സ്നാനപ്പെടുത്തുന്നു..

Tuesday, August 20, 2013

പട്ടം






നീ കുരുങ്ങി കിടക്കുന്ന
ആ പ്രണയത്തിന്റെ ചില്ലയിൽ
ഓരോ കാറ്റും നിന്നെ തകർക്കുന്നു
ഓരോ മഴനൂലും നിന്നെ കുതിർക്കുന്നു.
കണ്ണെത്താ കൊമ്പിൽ കുടുങ്ങിയ നിന്നെ-
വിടുവിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്നു ഓർമ്മകളിലേക്ക് 
ഞാൻ തിടുക്കപ്പെടുന്നു...

കാറ്റിനൊപ്പം പാറുമ്പോൾ, 
നീയെനിക്കു പ്രണയമായിരുന്നു 
 മഴ കൊള്ളാതെ കാത്തു നിന്റെ-

ചിറകുകളെ ബന്ധിച്ചു വീട്ടിലേക്കോടുമ്പോൾ,
 എന്റെ ജീവിതവും ..

കടലു പോലെ കനത്ത,

നിലാവ് പോലെ വിളർത്ത,
കണ്ണുനീര് പോലെ തെളിഞ്ഞ
എന്റെയാകാശത്തിൽ നീ കാറ്റിനൊപ്പം നൃത്തം വച്ചു
എന്റെ വിരലുകളും നിന്റെ ചിറകുകളും

താഴ്വരയിലെ കാറ്റിനൊപ്പം പ്രണയിച്ചു.. 
എന്റെ വിരലുകളിൽ നിന്റെ 

നേർത്തു നേർത്ത നൂലുമ്മ വച്ചു..

മഴക്കാലത്തെ പ്രാകി ,
ഒരു പുതപ്പിനുള്ളിൽ നാമെത്രയോ ജന്മം പനിച്ചു കിടന്നൂ 

എന്നിട്ടും, ഒരു കൊള്ളിയാൻ വെട്ടത്തിൽ 
 നിന്റെ നൂലുമ്മകളേറ്റ എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ നൃത്തം മറന്നൂ..
 നില തെറ്റി കൂപ്പു കുത്തുന്ന നിന്റെ പ്രണയം മറന്നൂ..

അടുത്ത മഴക്കാലം,
എത്രയോ സമർഥമായി
 നിന്റെ ഓർമ്മകളെ പോലും എന്നിൽ നിന്നും കട്ടെടുത്തു
ഇന്ന് പുലർന്നപ്പോൾ 
 മുറി നിറയെ കാറ്റ്
 കൈവിരലുകളിൽ നൂലുമ്മ പാടുകൾ 
 പുറത്തെ പേരറിയാ മരത്തിൽ

കണ്ണെത്താ കൊമ്പിൽ 
കുടുങ്ങി 
കിടക്കുന്ന 
നീ..

Monday, June 10, 2013

എന്റെ കുഞ്ഞു തിരുത്തുകൾ






















പറയാനറിയാത്ത നോവുകളാൽ
നീ കവിൾത്തടം നനയ്ക്കുമ്പോൾ
എഴുതാനറിയാത്ത നൊമ്പരത്താൽ
ഞാൻ തളരുകയാണ്, തളരുകയാണ്...

എന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്ത്,
 എന്റെ മാംസം ഭക്ഷിച്ച്‌, നീ
ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതുമ്പോൾ
നിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക്‌ എന്റെ -
കാഴ്ച്ചകളുടെ ചായയുണ്ടെന്നും
നിന്റെ പ്രാണന് എന്റെ -
പ്രണയത്തിന്റെത്  പോലെ ഇരുണ്ട
ചുവപ്പാണെന്നും എന്റെ മനസ്
പിറുപിറുക്കും,
വീണ്ടും വിശന്നു നീ
ഉറക്കം ഞെട്ടി കരയുവോളം.

കുഞ്ഞേ , നീ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ
തിരയുന്ന ആ ആറാമത്തെ
വൻകര ഏതെന്നറിയാൻ
എനിക്കും കൗതുകമുണ്ട്  .

പ്രാർത്ഥനയിലെന്ന പോലെ
മിഴികൾ പൂട്ടി നീ നുകരുന്ന
മുലപ്പാലിന്റെ രുചിയറിയാൻ
ഞാനെന്റെ ഓർമ്മകളെ
ഖനനം ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു...
ആ പ്രാർത്ഥനയിൽ പങ്കു ചേരാൻ
എന്നിലെ കുട്ടി മനസ്സ് അമ്മയെ തിരയുന്നു ..

പ്രണയം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന
ഒരു ചഷകമാണ് എന്റെ ഹൃദയമെന്ന്-
ഞാനൊരു പേക്കിനാവ് കണ്ടത് എന്നായിരുന്നു..?
കുഞ്ഞേ, അത് നീയെന്നിൽ ഉരുവം -
കൊള്ളും മുൻപായിരിക്കും എന്നുമാത്രം എനിക്കറിയാം.
അകവും പുറവും നീയാണ് , നീ മാത്രം .

നിന്റെ വരവ് ഒരു പ്രവാചകന്റെതു  പോലെ
ഇത് വരെ അറിയാത്ത വെളിച്ചം , നിറയെ
ആദ്യമായി കാണുന്ന ദേശം , ഞാൻ എന്നെ
നിന്റെ വിരൽപാടേറ്റ ഇടങ്ങളെങ്ങും പച്ചപ്പ്‌
വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അശുദ്ധമാകാത്ത
നിന്റെ നാവിൽ നിന്നും , ദൈവത്തിന്റെ പൂന്തോപ്പിലെ ഉറവ-
എന്നിലേക്ക്‌...എന്നിലേക്ക്‌....

ശരീരമെന്ന അപകർഷത
എന്നിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോയി,
നീ വന്നപ്പോൾ..

വസന്തം വരാതെ തന്നെ
ഞാനാകെ പൂത്തുലഞ്ഞു പോയി ,
നീ വന്നപ്പോൾ.. 

പൂക്കൾക്ക് നിന്റെ നിറം, നിന്റെ മണം
ഇലകൾക്ക് നിന്റെ കൗതുകം, നിന്റെ താളം
വേരുകൾക്ക് നിന്റെ ആർദ്രത, നിന്റെ ആഴം

നീ വന്നു വസിച്ചത് കൊണ്ട് മാത്രം
ഇതാ എന്റെ ശരീരം ഒരത്ഭുതമാവുകയാണ് ,
ഒന്നാമത്തെ ലോക മഹാത്ഭുതം
(എനിക്കും നിനക്കുമെന്നു നീ ചിരിക്കേണ്ട
എല്ലാ  അമ്മമാരും ഓരോ അത്ഭുതങ്ങളാണ്)

മാലാഖമാരുടെ ലിപിയിൽ നീയെന്റെ ഉദരത്തിലെഴുതിയതെന്തെന്നു
ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും 
എന്തിനാണ് നീയിങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നത്?
ചിലപ്പോൾ സങ്കടപ്പെടുന്നത്?
നിറഞ്ഞ മൗനത്താൽ
എന്റെ ഉള്ളം മുറിയ്ക്കുന്നത് ?

ഏതു മുറിവിന്റെ ഓർമ്മകളിലാണ്
നീയിപ്പോഴും, പാതി മയക്കത്തിൽ തേങ്ങുന്നത്‌?
ഏതു നോവാറ്റാനാണ്
കുഞ്ഞി കൈകൾ കൊണ്ട് നീ ഉദരമുഴിയുന്നത് ?

എനിക്കും നിനക്കുമിടയിൽ അറ്റു പോകാതെ
എന്തോ ഒന്നുണ്ട് ,
അടുത്ത പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടികാലത്തെയ്ക്കും
ദൈവം നമുക്കായി കരുതിയത്‌..

പുലരട്ടേ എന്റെയെല്ലാ ജന്മങ്ങളും
നിനക്കമ്മയാകാൻ....

Monday, March 25, 2013

പുഴ മരിക്കട്ടെ


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
അതിപുരാതനമായ പാറക്കെട്ടുകളിൽ
കുരുങ്ങി കിടക്കുകയാണ് എന്നിലെ പുഴ,
ഒഴുകാൻ   വെമ്പി വെമ്പി ഒരിക്കൽ ഞാൻ,
 ദൈവമേ നിന്നിലേക്ക്‌ പൊട്ടിച്ചിതറും..
ഈ ലോകത്തിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് ഒഴുകിപോകും ...

ഈ പാറകെട്ടുകൾ  എന്നെ എത്രമേൽ പോള്ളിക്കുന്നുവോ
അത്രമേൽ ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു ......

ഉച്ചവെയിൽ എന്നെ കുടിച്ചു വറ്റിക്കും മുൻപ്
ഒരു പ്രാര്ത്ഥന കൂടി ,

എന്റെ ചിതറുന്ന ചിന്തകളെ കൂടി
നിന്റെ മരു മരങ്ങൾ പാനം  ചെയ്യട്ടെ...
എന്റെ നിറയുന്ന മിഴിനീരു കൂടി
നിന്റെ കൃഷിയിടങ്ങളെ കൊഴുപ്പിക്കട്ടെ..
കിനാവിന്റെ ഒരിത്തിരി നിലാ വെളിച്ചത്തെ കൂടി
നിന്റെ കിങ്കരന്മാർ പങ്കുവയ്ക്കട്ടെ ..

കരിമ്പാറകൾ തകർന്നു പോകുന്ന
ലോകാവസാനം വരാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു  പ്രാർത്ഥിച്ചു
എന്നിലെ പുഴ മരിക്കട്ടെ,

ലോകാവസാനം വരാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു  പ്രാർത്ഥിച്ചു
എന്നിലെ പുഴ മരിക്കട്ടെ....

Saturday, January 5, 2013

പരാന്ന ഭോജിയുടെ മാതൃത്വം


അതൊരു ബാധ്യതയാണ് .
പിന്നെയൊരു തടവറയും.
ഒരു പെണ്ണിനു നേരിടാനാവുന്ന
ഏറ്റവും വലിയ നിസ്സഹായത.

എന്നോ തന്നെ മറന്ന പ്രണയത്തെ
തിരികെ വിളിക്കാനുള്ള  വ്യഗ്രത.
നഷ്ടമായ ആശ്വാസ വാക്കുകളെ
ഓര്‍ത്തെടുക്കാനുള്ള അവസാന ശ്രമം.
അമര്‍ത്തപ്പെട്ട വിലാപങ്ങളുടെ
രാക്ഷസ തിരയൊലികള്‍.
കടത്തപ്പെട്ട  വികാരങ്ങളുടെ 
അപ്രതീക്ഷിത  മടങ്ങി വരവ്. 

ദൈവമേ നീയാണു വലിയ രക്ഷ...
എന്റെ മാലാഖയ്ക്ക് തൂവല്‍ കുപ്പായവുമായി
നീ എപ്പോഴാണ് വരിക ?
പാലിക്കപ്പെടാത്ത വാക്കുകളായി
എന്റെയീ സ്വപ്നങ്ങളെയും 
നീ തകര്‍ത്തു കളയരുതേ.. 

എന്റെ പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ 
അവസാന നക്ഷത്ര വിളക്കും തെളിയുമ്പോള്‍ 
നീ വന്ന് പിറക്കണേ എനിക്കുണ്ണിയായി

ഈ താഴ്വരയില്‍ വയലറ്റ് പൂക്കള്‍ വിടരുമ്പോള്‍
നീ പറയണേ,
അമ്മയ്ക്കും കാണാന്‍ കൊതിയായിരുന്നു
ഈ വസന്തമെന്ന് ...

Sunday, November 18, 2012

മഴ നനയുമ്പോള്‍ *



നീ എനിക്ക് കുടയായി നിന്നിരുന്ന 
ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകളിലാണ് 
ഞാനിപ്പോഴും മഴ നനയുന്നത്.

നീ അലക്കിപ്പിഴിഞ്ഞു എന്നെ ഉണങ്ങാനിട്ടിരുന്ന, 
വേനലിന്റെ ഓര്‍മ്മകളിലാണ് 
ഞാനിപ്പോഴും വെയില്‍ കായുന്നത്.

നീ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചു പോയ 
തൂവല്‍ പുതപ്പിന്റെ ഓര്‍മ്മകളിലാണ് 
ഞാനിപ്പോഴും മഞ്ഞു കൊള്ളുന്നത്‌.

നീ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്ന, മുറിവേറ്റു പാടുന്ന-
കുയിലിന്റെ കഥയുടെ ഓര്‍മ്മകളിലാണ് 
ഓരോ വസന്തത്തിലും ഞാന്‍ വിടരാന്‍ കൊതിക്കുന്നത്.

നിന്നെ നഷ്ടമായ ഋതു സന്ധ്യയുടെ 
ഓര്‍മ്മകളും തേടിയാണ് ഞാനലയുന്നത്.

നിന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ വീണു 
തിര തകര്‍ന്നു പോയ എന്‍റെ 
തുറമുഖം എവിടെയാണ്..?

നിന്‍റെ ചിരി വീണു 
ആകെയുലഞ്ഞു പോയ എന്‍റെ 
മുന്തിത്തോട്ടം എവിടെയാണ്..?

മഴ നനയുന്ന എന്‍റെ മുഖമാണ് 
നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് 
ഞാനീ മഴയില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്,
നീ എവിടെയാണ്..?

ഞാന്‍ മഴ നനയുമ്പോള്‍ നീ എവിടെയാണ്..?

*മഴവില്ല്  ഓണ്‍ലൈന്‍ മാഗസിന്‍ ഒക്ടോബര്‍ ലക്കത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച  കവിത 

Monday, August 27, 2012

തടവറ










താഴ്വരയിലേക്ക് കാറ്റിറങ്ങി വരുന്നത് 
വസന്തം കണ്ടു കൊതിച്ചല്ലായെന്നു 
എന്‍റെ പ്രണയ സ്വാര്‍ത്ഥതയെ തിരുത്തിയവനേ .. 
എന്‍റെ പ്രവാചകാ..

മഴക്കാലം പോയിട്ടും, വേനല്‍ വന്നിട്ടും 
നീ മാത്രമെന്തേ ഒരായിരം മഴവില്ലുകള്‍ 
മെയ്യിലൊളിപ്പിച്ച്  വീഴാതെ, പൊഴിയാതെ 
എന്‍റെ കണ്പീലിയിലൂറിക്കിടക്കുന്നുവെന്നു
ചോദിച്ച്‌ എന്നെ പെയ്യിച്ചവനേ...
എന്‍റെ പ്രവാചകാ..

ഏകാന്തതയില്‍ അധീരയായി 
ഒരു വാക്കിനും നോക്കിനുമായുഴറി, ഞാന്‍ -
വിശുദ്ധ മുടന്തുമായി ചെന്നായ കൂട്ടത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ 
കാതങ്ങള്‍ക്കകലെ നിന്നും 
വാക്കിന്റെയുറവയായ് 
 നോക്കിന്റെ നനവായ് 
എന്നെ ഉയിര്‍ത്തുന്നവനേ...
എന്‍റെ പ്രവാചകാ..

ഉറഞ്ഞു പോയ എന്‍റെ അക്ഷരങ്ങളെ ,
അടര്‍ന്നു പോയ എന്‍റെ ഹൃദയ ഭാഗങ്ങളെ 
നീ തിരികെ ചേര്‍ക്കുന്ന വിധമുണ്ടല്ലോ... 
ഹാ...
അതാനെനിക്കീ തടവറയെ എന്റെയവസാന ആശ്രയ(മ)മാക്കുന്നത്   
എന്‍റെ സ്വര്‍ഗമാക്കുന്നത്..

Wednesday, July 11, 2012

ഒരു ചീത്ത കുട്ടിയുടെ പ്രണയ വിചാരങ്ങള്‍



















നല്ല കുട്ടിയാവുക എന്നാല്‍ ,
നിന്‍റെ ഉപഗ്രഹ നിരീക്ഷണത്തിനു-
പുറത്താവുക എന്നര്‍ത്ഥം.
നിനക്കറിയില്ല,
നിന്‍റെ സ്നേഹമാണ്-
എന്നെ തെറ്റുകള്‍ക്കടിമയാക്കുന്നതെന്നു.
നിന്നെ ചൊടിപ്പിച്ച,
എന്‍റെ ഓരോ പ്രണയവും
എനിക്ക് നിന്നിലേക്ക്‌  മുങ്ങി നിവരാനുള്ള -
ഗംഗാ സ്നാനമായിരുന്നു.

നീ എന്തു ചെയ്യുമ്പോഴും,
എന്തു ചിന്തിക്കുമ്പോഴും 
എന്നിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വച്ചിരുന്ന 
നിന്‍റെ കരുതലിന്റെ നോട്ടത്തിനു വേണ്ടിയാണ് 
ഞാന്‍ നിരന്തരം നുണകള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്,
എപ്പോഴും തെറ്റുകള്‍ ചെയ്തിരുന്നത്..
നിനക്കറിയില്ലേ,
നിന്‍റെ നോവുകളില്‍ എനിക്കേറെയിഷ്ടം 
എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള നിന്‍റെ നോവുകള്‍ തന്നെയെന്നു.

പക്ഷേ, നിന്റെയീ മൗനം എന്നെ മടുപ്പിക്കുന്നു.
ശരികളിലേക്ക് ഞാന്‍ അധീരയകുന്നു.
നിന്‍റെ നിയന്ത്രണരേഖയുടെ കോട്ടവട്ടങ്ങളിലേക്ക്-
ഞാന്‍ സനാഥയാകുന്നു.
നിന്നെ നഷ്ടമായോയെന്നു കണ്ണുകളില്‍ പുഴയൊഴുകുന്നു.
നിന്‍റെ ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെ അദൃശ്യ സാന്നിധ്യമെന്നു-
വിദൂരതയിലേക്ക് വെറുതേ കണ്ണു കൂര്‍പ്പിക്കുന്നു.
അക്ഷരമാല മായിച്ച് എകാകിയെന്നു തിരകലമ്പുന്നു..

നിന്‍റെ പുതിയ പ്രണയം ...
നിന്‍റെ മുഖച്ഛായയില്ലാത്ത എന്‍റെ ഗസല്‍ ..
ഒക്കെയും ഭാവിയിലെ അസ്വസ്ഥതകളായി -
എന്നെ വിഴുങ്ങുന്നു..

പ്രിയനേ മതി നിന്‍ മൗനം,
വരിക തരിക; 
           നിന്‍ നോവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ 
           നേരിന്റെ വാക്കുകള്‍ 
പിന്നെ,
  വംശം നശിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന 
  നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ 
  ഒരു കോടി നക്ഷത്ര കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ .. 

Thursday, June 21, 2012

എനിക്കൊരു ചങ്ങാതിയെ വേണം














കവിതയെഴുതാത്ത 
കഥകള്‍ പറയാനറിയാത്ത 
പാട്ട് പാടാരില്ലാത്ത 
എന്‍റെ ഭൂതകാലമാറിയാത്ത 
എന്നെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കാന്‍ പോലുമാവാത്ത 
ഒരു ചങ്ങാതിയെ വേണം..

പ്രണയികളുടെ കടല്‍ തീരം താണ്ടി,
മദ്യപരുടെ ഉദ്യാനത്തില്‍ തിരഞ്ഞു,
വിഷാദികളുടെ ഉള്‍ചിരികളില്‍ കുടുങ്ങി,
ഒരാളേം കിട്ടീല ചങ്ങാത്തം കൂടാന്‍ ...

ദൈവത്തോട് പ്രാര്‍ഥിച്ചു,
എനിക്കൊരു ചങ്ങാതിയെ വേണം... 

അന്ന് മഴ പെയ്തു , ഞാനും അവനും നനഞ്ഞു.
കുടയില്ലാതെ ഒരേ വഴി നടന്നു
ഞാന്‍ മഴ തുള്ളികളെ ചുംബിച്ചു ,
അവന്‍ മഴയെ ശപിച്ചു.
തമ്മില്‍ കണ്ടെന്നു വരുത്താന്‍ 
വെറുതേ ചിരിച്ചു..

പിന്നെ എന്‍റെ വൈകുന്നേരങ്ങളെല്ലാം
അവനിലേക്ക്‌ ചുരുങ്ങി .
പഴയ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വിലാസമെഴുതിയ -
മുഷിഞ്ഞ പുസ്തകം തീയിലിട്ടു.

അവനെന്നെ വിളിച്ചിടത്തേക്കെല്ലാം ഞാന്‍ പോയി.
അവന്‍റെ നഷ്ട പ്രണയത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ -
ഇടനാഴികളില്‍ ...
ആദ്യ പാപത്തിന്റെ ഇത്തിരി ചോപ്പ് വീണ -
വാക മരച്ചുവട്ടില്‍ ...
പിന്നെയൊരിക്കല്‍ ,
നിലാവ് പൂക്കുന്ന നിശാ ഗന്ധിക്കരികില്‍ - 
പുതിയൊരു രാഗവും തേടി...

ഇന്നലെയെന്നെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു,
ഞാന്‍ പോയി..
കറുത്ത കണ്ണടയിട്ട 
കാറിന്റെ ചില്ല് വാതില്‍ തുറന്ന്,
ഇരുളിന്റെ മറയില്‍ അവന്‍റെ വീടകത്തേയ്ക്ക് ..

അവനെന്നെ ചേര്‍ത്തു നിറുത്തി,
മെല്ലെ പറഞ്ഞു 
'എനിക്കറിയാം നിനക്കെന്താണ് വേണ്ടതെന്നു '
അവനെന്റെ നെറ്റിയില്‍ ഉമ്മ വച്ചു ,
ഞാന്‍ ചിരിച്ചു..
പിന്നെയത് വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്ന് 
എന്‍റെ ചിരിയോളം ഒലിച്ചിറങ്ങി..
എന്‍റെ ചുമലുകളില്‍ ഇഴയുന്ന 
അവന്‍റെ കൈകള്‍ തട്ടി മാറ്റി 
ഞാനാ സൗഹൃദത്തില്‍ നിന്നും 
ഇറങ്ങിയോടി...

ദൈവമേ എനിക്ക് വേണ്ടത് 
ഒരു ചങ്ങാതിയെയായിരുന്നു..
കവിതയെഴുതാത്ത 
കഥകള്‍ പറയാനറിയാത്ത 
പാട്ട് പാടാരില്ലാത്ത  ചങ്ങാതി...

Wednesday, April 25, 2012

വിവാഹിതയുടെ സു(?)വിശേഷം


എഴുത്ത് പലകയിലേക്ക് കൈ തട്ടി മറിഞ്ഞു വീണ - 
മഷികുപ്പിക്ക് എന്‍റെ കോടി സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വില.

അയയില്‍ ഉണങ്ങാനിട്ട കിടക്ക വിരിയില്‍ -
നീ തിരസ്കരിച്ച പ്രണയോന്മാദത്തിന്‍റെ  ചോരപ്പാട്‌,
നിനക്കായ് കാത്ത കന്യാവനങ്ങളുടെ -
ശേഷിക്കുന്ന ഭൂപടം.

നിനക്ക് പ്രണയ ശൈലം കാട്ടി തന്ന -
എന്‍റെ വിയര്‍പ്പിനിവിടെ ചതഞ്ഞ മുല്ലപ്പൂവിന്‍റെ ഗന്ധം ..

നീ പച്ചിരുമ്പ്  രുചിച്ചിരുന്ന എന്‍റെ നാവിലിപ്പോള്‍ -
ഗൃഹസ്ഥയുടെ കിനാവ്‌  വറ്റിയ വാക്കുകളുടെ ചൂര്..
  

Monday, January 9, 2012

ഹാ മരണമേ...


പിന്നില്‍  എന്‍റെ  വസ്ത്രങ്ങള്‍  ഒന്നൊന്നായി  അഴിഞ്ഞു  വീഴുന്നു
വെളുത്ത  ലില്ലിപൂക്കള്‍ കൊണ്ട് ആരൊക്കെയോ  എന്‍റെ ശവ  പൂജ  ചെയ്യുന്നു.
എന്‍റെ  നേര്‍ത്തു  നേര്‍ത്ത  ചിറകുകള്‍ക്ക്   കനം   വയ്ക്കുന്നു,
മെല്ലെ  മെല്ലെ  അതിളകി  തുടങ്ങുന്നു..


കരയുന്ന   കണ്ണുകള്‍  എന്‍റെ പാരതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ -
മതില്‍കെട്ട്‌  തകര്‍ക്കുന്ന  പ്രളയം  പെയ്യിക്കുന്നു..

എന്നിലേക്ക്‌ പറന്നു  പറന്നു  മറന്നു  പോയ -
നിന്നിലേക്കുള്ള  വഴി  ഞാന്‍  ഓര്‍ത്തെടുക്കുകയാണ്..
വഴിദൂരം  എത്ര  കഴിഞ്ഞിട്ടും കുഴഞ്ഞു  പോകാത്ത
എന്‍റെ ചിറകനക്കങ്ങള്‍ , പ്രിയനേ എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള
ഇനിയും മരിക്കാത്ത പ്രണയമാണ്..

മറവിയുടെ മഞ്ഞപൂക്കള്‍ കൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന  ഈ വഴിയുടെ ഒടുവില്‍
എനിക്കായി  മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു  പ്രാര്‍ഥിച്ചിരിക്കുന്ന  നിന്‍റെ
സ്നേഹമുണ്ടാകും.


ദൈവത്തിന്‍റെ  പൂന്തോപ്പില്‍ ,
ജീവന്‍റെ വൃക്ഷത്തില്‍
വീണ്ടും പിറക്കാം ഒരൊറ്റയിലയായി ,
നിന്‍റെ രക്തം എന്‍റെ ഞരമ്പുകളിലൂടൊഴുകണം
എന്‍റെ നിറം നിന്‍റെ മിഴികളില്‍ പ്രതിഫലിക്കണം ..
നിന്‍റെ മര്‍മ്മരം എന്‍റെ ഉയിരില്‍ നിന്നും  ഉയിര്‍ കൊള്ളണം.

അഹം  ബോധത്തിന്‍റെ  അവസാനത്തെ  വസ്ത്രവും-
ഉപേക്ഷിച്ച  എന്‍റെ  ഹൃദയത്തെ  നീ  എങ്ങനെയാകും തിരിച്ചറിയുക?

നിന്‍റെ  പ്രണയ  പെരുമഴയില്‍  ചിറകറ്റ   വനശലഭമായോ..?
എണ്ണമറ്റ  നുണകള്‍  കൊണ്ട്  സ്വപ്‌നങ്ങള്‍  നെയ്തു  തന്ന
കളിക്കൂട്ടുകാരിയായോ...?
നിലക്കാത്ത കടലിരമ്പമായോ..?
സ്വസ്തിയുടെ സ്നാനഘട്ടത്തില്‍ -
ഞാന്‍ നിന്‍റെ ചുണ്ടിലും നീയെന്‍റെ ചുണ്ടിലും
തര്‍പ്പണം ചെയ്ത  ആത്മ ബലിയായോ..?


'ഇനി തെറ്റാന്‍ നിനക്ക് വഴികളൊന്നും ഭൂമിയില്‍ ബാക്കിയില്ലേ..?'
എന്ന് ചോദിച്ചാകും നീ എന്നെ ആശ്ലേഷിക്കുക..
അതെനിക്കറിയാം..


എന്‍റെ  സ്വപ്നം  ഇവിടെ അവസാനിക്കയാണ്..
എന്‍റെ  കണ്‍പോളകള്‍ക്ക്  ഭാരമേറുന്നു..
നിന്‍റെ  നിശ്വാസങ്ങളുടെ  ക്രമത്തില്‍ മിടിച്ചിരുന്ന
എന്‍റെ  ഹൃദയം  തണുത്തു മരവിക്കയാണ്..

Monday, December 26, 2011

എന്നുമെന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് ഊര്‍ജ്ജമൂട്ടുന്ന പ്രിയസുഹൃത്തിന്

                          പാതിയുറക്കത്തില്‍ കണ്ട, ഒന്നും മനസിലാകാതെ പോയ പ്രിയമുള്ള സ്വപ്നം.. എത്ര ചിന്തിച്ചാലും പിടിതരാത്ത പ്രഹേളിക.. എത്ര എഴുതിയാലും പൂര്‍ണമാകാത്ത, തീര്‍ന്നു പോകാത്ത ആശയം... അതൊക്കെയാണ്‌ എനിക്കീ സുഹൃത്ത്... ഈ പോസ്റ്റ്‌ അവനായി..

26/4/2011



ദയ     : എന്‍റെ ഓരോ പ്രഭാതവും മിഴി തുറക്കുന്നത് നിന്‍റെ സന്ദേശം പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടാണ്. 
എന്‍റെ ഓരോ രാവുകളും കനക്കുന്നത് നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍, നിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ദൈവമെന്നെയും ചേര്‍ക്കേണമേ എന്ന് പ്രാര്‍ഥിച്ചു കൊണ്ടാണ്..
















29/4/2011 




ഗസല്‍ : ഞാനിന്നു നിന്നെ രണ്ടു വട്ടം വിളിച്ചിരുന്നു.

ദയ     : അറിയാത്ത നമ്പരില്‍ നിന്നുള്ള കാള്‍ ആയതു കൊണ്ടാഎടുക്കാഞ്ഞേ..
 എന്തിനായിരുന്നു വിളിച്ചത്? എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയും നാള്‍? 
 എന്നെ ഈ വിധം അവഗണിക്കാന്‍ ഞാന്‍ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു?  


ദയ     :പറയൂ.. ഇനിയും പറയാതെ പോകരുത്... തമ്മിലറിയാതെ പോകരുത്.

ഗസല്‍ :ഉം ... കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്.

ദയ     : എന്ത് കൊണ്ടിവളെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്നു? നിനക്കറിവുള്ളതല്ലേ, നീ കൂടെയില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു പോകുമെന്ന്? എന്‍റെ സൌഹൃദം ഇനിയൊരിക്കലും ആവശ്യമില്ലെന്നാണോ?

ഗസല്‍ : ഞാന്‍ എന്ന ഭാവവും
             ബോധവും  
             ബലഹീനതയും 
             ഉള്ളവര്‍ക്കാണ് സൌഹൃദങ്ങളുടെ ആവശ്യം.

ദയ     :എനിക്ക് മനസിലാകാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു എന്‍റെ നാവടപ്പിക്കുന്നത് നിന്‍റെ ശീലമാണല്ലോ.. എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാന തീരുമാനം നിന്‍റെതാണല്ലോ.. ഇപ്പോഴും അത് തന്നെ നടക്കട്ടെ. കടലോളം സ്നേഹത്തിനു പകരമായി നീ ഏറെ കരുതല്‍ തന്നൂ.. തീണ്ടാപാടകലെ നിര്‍ത്തി... ഇപ്പോഴിതാ എനിക്ക് മനസിലാകാത്ത ചിലതെല്ലാം പറഞ്ഞു എങ്ങോ പോകുന്നു..


ഗസല്‍ : ഞാന്‍ വലിയവനായത് കൊണ്ടല്ല തീണ്ടാപാടകലെ നിര്‍ത്തിയത്.
             അകലങ്ങള്‍ ഗുണമേ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ.
             ഒരിക്കല്‍ നിനക്കതു മനസിലാകും.. 
             ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം കഴിഞ്ഞു ഇനി പടിയിറങ്ങട്ടെ..


ദയ     : നല്ലത് മാത്രം വരട്ടെ.. പരീക്ഷണ വഴികളില്‍ കാലിടറാതിരിക്കട്ടെ..
             നിന്‍റെ ധ്യാനത്തില്‍ ചിറകറ്റ മാലാഖയുടെ നിലവിളിയുയരുമ്പോള്‍ കരളു പിടയാതിരിക്കട്ടെ. നീ എനിക്ക് കടം തന്ന കിനാക്കളൊക്കെയും എന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ ഖബറടങ്ങട്ടെ..


ഗസല്‍ : മാടി വിളിക്കുന്നതൊക്കെമരുപ്പച്ചകളാണ്.മരീചികകള്‍..ആട്ടിയകറ്റുന്നവ പര്‍വതങ്ങളും സമുദ്രവും. 


ദയ     : മരീചികയാകാന്‍ ഞാനില്ല.. നിന്‍റെ വിജയം, സന്തോഷം...അത് മാത്രമേ എന്നും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ..


ഗസല്‍ : എന്‍റെ സന്തോഷം നിന്‍റെ നല്ല ജീവിതമാണ്.. നിന്‍റെഅക്ഷരങ്ങളില്‍ മഷിയുങ്ങിയ മണം മാറാത്ത പുസ്തകങ്ങള്‍ കാണുന്നതാണ്, ഞാനിരിക്കുന്ന വേദിയില്‍ വച്ച് നീ അന്ഗീകരിക്കപ്പെടുംപോഴാണ്‌ എന്‍റെ വിജയം.. നിനക്ക് കഴിയുമോ?

ദയ     :ഞാന്‍  എഴുതി തുടങ്ങിയത് നീ കടം തന്ന സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിന്നും മഷി മുക്കിയല്ലേ...

ഗസല്‍ :അക്ഷരങ്ങളില്‍ പ്രതിഫലിക്കുക
            അക്ഷരങ്ങളില്‍ നിന്നും രേതസ്സൂറ്റി 
            അക്ഷരങ്ങളെ പ്രസവിക്കുക..
            അക്ഷരങ്ങളുടെ അസുഖം മൂര്‍ച്ചിച്ചു 
            അക്ഷരങ്ങളില്‍ അവസാനിക്കുക..

ദയ     : രക്ഷകന്‍റെ വരവിനായി കാക്കുന്ന പിശാചു പിടിച്ച ഭൂ പ്രദേശം പോലെ ഞാന്‍.. , ഉള്ളില്‍ മുളപൊട്ടുന്ന ഇത്തിരി വെട്ടം നിന്‍റെ നല്ലവാക്കുകളില്‍ നിന്നും കൊളുത്തിയതാണ്.. നീ കൂടെയുണ്ട് എന്ന തോന്നലില്‍ നിന്നുമുണ്ടായതാണ്...


ഗസല്‍ : ഞാന്‍ നിനക്ക് രക്ഷകനല്ല.. നിന്‍റെ അക്ഷരങ്ങളുടെ പ്രവാചകന്‍..വഴി കാട്ടാനേ ആകൂ, അങ്ങനെ ആകാവൂ.


ദയ     :നിന്‍റെ കാലടികളെ പിന്പറ്റാനെങ്കിലും അനുവദിക്കൂ..


ഗസല്‍ : പ്രവാചകന് കാലുകളില്ല. നടന്നോളൂ..നേര്‍വഴിയല്ലെങ്കില്‍ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാം. ഇനി വീണ്ടും യാത്ര.       


ദയ     :നടക്കാം നിന്‍റെ അദ്രിശ്യമാം വിരല്‍ തുമ്പ് പിടിച്ചു..പക്ഷെ....വല്ലപ്പോഴും ഒരു വാക്ക്, കൂടെ ഉണ്ടെന്ന  ഓര്‍മ്മപെടുത്തല്‍ ... എന്‍റെ അവല്‍ പൊതിക്ക് പകരമായ്അത്രയെങ്കിലും...

ഗസല്‍ : വല്ലപ്പോഴും മാത്രം, നിനക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കാനാകുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ മാത്രം വരിക,
             മറുപടിയുണ്ടാകും... യാത്ര.  

Friday, December 23, 2011

നീയെന്ന വാക്കും ഞാനെന്ന മൗനവും

















എന്റെ പ്രണയം പ്രളയം പോലെയായിരുന്നു ,
ദൈവം നിന്റെ ഹൃദയത്തിലെക്കെന്നെ പെയ്യിക്കും  വരെ..നിന്റെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ നിനക്കുള്ളിലെങ്ങോ
നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു ,

ഞാന്‍ നിന്റെ ഊഷ്ണ ഹൃദയമായിരിക്കുന്നു...
നീ ഇന്നും നീയായി തുടരുന്നു , മരുഭൂവായി...

ഒരു കവിതയാണ് ഞാനെന്നു നുണ പറഞ്ഞിരുന്നു നിന്നോട്..
ഒരു പാട്ടിന്റെയീണം വെറുതെ മൂളി , അത് സാരമില്ലെന്നു
നീയും നുണ പറഞ്ഞു...

നിന്റെ കടലാഴങ്ങളില്‍ തുഴ കുഴഞ്ഞും
നിന്റെ ആകാശങ്ങളില്‍ ചിറകൊടിഞ്ഞും
ഞാനെന്നേയോരീണം കരുതി വച്ചു ,
ഈ കെട്ട കാലത്തിനു ശവപൂജ ചെയ്യാന്‍...


Thursday, December 22, 2011

ജ്ഞാന സ്നാനം

'പ്രിയനേ,
പ്രണയത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലാ..'
പണ്ടെന്നോ പാതിയില്‍ മറന്ന വരികളാണിത്.
ഭ്രമണ പദം നഷ്ടമായ ധൂമകേതുവിന്റെ തേങ്ങലിത്.
ഏതോ പുരാതന ദേവാലയത്തിന്റെ സ്നാന ഘട്ടത്തില്‍-
പാപങ്ങളെല്ലാം കഴുകിക്കളഞ്ഞു,
നിന്‍റെ കയ്യൊപ്പിനായി കാക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ
അവകാശ പത്രമിത്.

നീ എന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ വളര്‍ത്തിയ വെള്ളരി പ്രാവുകളെ
ഞാന്‍ മുപ്പതു വെള്ളി കാശിനു വിറ്റു,
പാതിരാക്കോഴി കൂവുമ്പോഴും, പ്രണയത്തിന്റെ പരസ്യപ്പലകയിലിരുന്നു-
ഞാന്‍ നിന്നെ തള്ളിപ്പറയുകയായിരുന്നു.

നിന്‍റെ ഉത്തമ ഗീതങ്ങള്‍ ഇന്നെന്റെ പ്രാര്‍ഥനാ ഗാനങ്ങള്‍.
നിന്‍റെ ലക്ഷ്മണ രേഖകള്‍ ഇന്നെന്റെ അരക്ഷിതത്വതിന്റെ
അറവുശാലകള്‍.
നിന്‍റെ ഇനിയും നിലയ്ക്കാത്ത പ്രണയം ഇന്നെന്റെ
പ്രാണന്റെ പാട്ടാണ്..

എന്‍റെ നുണകള്‍ നിന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ തറഞ്ഞ-
കുന്ത മുനകളില്‍ നിന്നും പാനം ചെയ്തു..
നീ കാട്ടി തന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ മറുപാതിയിലും-
ഞാനുമ്മ വച്ചു.
പ്രണയ പാപത്തിന്റെ മുള്‍ക്കിരീടമണിഞ്ഞു  കൊണ്ടു
നീ കുരിശില്‍ തറയ്ക്കപെടുമ്പോള്‍,
മൂന്നാം നാളിലെ ഉയിര്‍പ്പിനെക്കുറിച്ചും,
മഹാ പ്രളയത്തിനു മുന്‍പുള്ള നിന്‍റെ ഭരണത്തെ കുറിച്ചും-
മുന്നറിയിപ്പ് തന്ന വഴിത്താരയെ പാടെ മറന്നു കൊണ്ടു,
ഞാന്‍, വെള്ളത്തില്‍ വിതച്ചതിന്റെ
വിളവു നോക്കാന്‍ പോയിരുന്നു.

പ്രിയനേ,
പ്രണയത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലാ..
എന്‍റെ പാപങ്ങളെ കുരിശു മരണം കൊണ്ടു
കഴുകികളഞ്ഞവനെ...
പ്രളയം വന്നൂ..
ഞാനിതാ കഴുത്തറ്റം മുങ്ങീ..
നിന്‍റെ രാജ്യം വരിക..
നീ എന്നെ ഭരിക്ക...

പ്രളയം കഴിയുമ്പോള്‍,
ദൈവ സന്നിധിയില്‍
പുണ്യ ഭൂമിയില്‍
രണ്ടു അസ്ഥികൂടങ്ങള്‍ ചെന്നടിയും..
അവന്‍ നമുക്ക് പുതു ജീവന്‍ തരും,
മാംസവും രക്തവും തരും..
പിന്നെ പുതിയൊരു ഭൂമിയും...

Tuesday, November 15, 2011

മൂന്നാം പക്കം

അവളുടെ പ്രാണന്‍ കടലെടുത്തിരുന്നു

ആത്മഹത്യക്കും അതിനു മുന്‍പൊരു-
അവിഹിതത്തിനും സാധ്യതയെന്ന്
കര പിറുപിറുത്തു.
ആരോ കൊന്നതെന്ന് കാറ്റ് ചൂളം വിളിച്ചു.
കടല്‍ പാമ്പുകള്‍ പങ്കിട്ട കാഴ്ചയും കേഴ്വിയും
തിരഞ്ഞു ഹതാശനായ വെള്ള കൊട്ട് പറഞ്ഞു,
ഈ ശവ ശിഷ്ടത്തിനു കണ്ണും കാതുമില്ല.
പച്ച മാസ്ക് അതേറ്റു ചൊല്ലി,
ഇതൊരു പെണ്ണിന്‍റെതു , അല്ല അമ്മയുടെത്.
പോസ്റ്റു മോര്‍ട്ടം മേശമേല്‍ കിടന്ന,
സ്രാവ് പാതിയും തിന്ന ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍
അഴുകിയ കുഞ്ഞിക്കാലു മണത്തു കൊണ്ടു,
കത്തി ചിരിച്ചു, ഗര്‍ഭം ഉണ്ട്.

രക്തമുറഞ്ഞു നീലിച്ച,
വിഷവാക്കുകളുരഞ്ഞു മുറിപ്പെട്ട
ഹൃദയത്തിനതേ പ്രണയത്തിന്റെ ആകൃതി.
രക്തമുറഞ്ഞു നീലിച്ച,
വിഷവാക്കുകളുരഞ്ഞു മുറിപ്പെട്ട
ഹൃദയത്തിനതേ പ്രണയത്തിന്റെ ആകൃതി.
നെടുകെ പിളര്‍ന്നപ്പോള്‍ കറുത്ത ചെമ്പരത്തി.

കത്തികളും കൂടവും കത്രികയും
ഉള്ളിലെ മരണമൊഴി കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തി.

"ഞാനവനെ സ്നേഹിച്ചു, അവനെന്നെയും.
ആരോരുമറിയാതെ ഒരു തുള്ളി രേതസ്സില്‍
അവനെന്നെ ബന്ധിച്ചു.
എന്നില്‍ കടലിരമ്പും വരെ,
ബീജ സങ്കലനത്തിന്റെ രഹസ്യ മൊഴികള്‍ക്കു
കാതോര്‍ത്ത് ഞാനുറക്കം കളഞ്ഞു.

കടല്‍പ്പാലം വിജനമാകും വരെ
ചക്രവാളത്തിലെ വാക മരങ്ങളില്‍
പകല്‍ ചേക്കേറും വരെ
മകനെ, ഉദരത്തില്‍ നീ ഉറക്കം നടിക്കുക.
കടല്‍പ്പാലം വിജനമാകും വരെ
ചക്രവാളത്തിലെ വാക മരങ്ങളില്‍
പകല്‍ ചേക്കേറും വരെ
മകനെ, ഉദരത്തില്‍ നീ ഉറക്കം നടിക്കുക.
രണ്ടു ഹൃദയങ്ങളും നിലക്കവേ നീ
എന്നോട് പൊറുക്കുക.

നീതിപാലകരെ, ന്യായാധിപരെ
നിയമത്തിന്റെ കാവല്‍ മാലാഖമാരെ..
എന്‍റെ മരണത്തിനു പ്രണയത്തെ പഴിക്കുക.
അവയെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ നിന്നും നാട് കടത്തുക.
അതിര്‍ത്തി കടക്കാതെ ശേഷിക്കുന്നവയെ
മരണം വരെ തൂക്കിലേറ്റുക...
ശേഷം എന്റെയും മകന്റെയും ശേഷക്രിയ ചെയ്യുക."